Hooikoorts
Wat is het?
Hooikoorts heeft weinig met hooi en ook weinig met koorts te maken. De aandoening wordt
veroorzaakt door een allergische reactie op de inademing van stuifmeel (pollen). Hooikoortspatiënten
hebben hun klachten tijdens de bloeiperiode van de planten waarvoor zij een allergie hebben. De
bloeiperiode van de planten kan van land tot land verschillen. Bovendien is het optreden van klachten vaak afhankelijk van het weer. Op droge zonnige dagen met wind zijn de allergische klachten dan ook het grootst.
Er treedt een zwelling op van de slijmvliezen van neus en ogen als gevolg van de allergische reactie.
De neus raakt geprikkeld -met niezen als gevolg-, deze raakt verstopt en begint overvloedig waterig
slijm af te scheiden. Tijdens een hooikoortsaanval hebben mensen vaak waterige opgezette en
branderige ogen. Kinderen met hooikoorts zijn vaak moe en lusteloos terwijl ze ook een verminderd
concentratievermogen kunnen hebben. Ook kan er sprake zijn van rusteloosheid en nervositeit.
Wat kun je als leerkracht doen?
De beste behandeling van hooikoorts is om contact met het allergie uitlokkende stuifmeel te
vermijden. Het totaal vermijden van contact is in de praktijk onmogelijk. In school kun je er wel voor
zorgen, dat het voor de hooikoortspatiënt in de groep niet erger is dan strikt noodzakelijk. Het zou
kunnen, dat een kind allergisch is voor sommige bloeiende planten in de klas. Via de ramen kan
stuifmeel de klas binnenkomen. Het is aan te raden de ramen van de ruimte waarin de hooikoortspatiënt zich bevindt gesloten te houden wanneer er veel pollen in de lucht zijn. In de zomer kun je luisteren naar het pollenweerbericht dat via radio en televisie uitgezonden worc't.
Soms is hooikoorts zo hinderlijk dat het gebruik van medicijnen nodig is. Een enkele keer kan een kind door deze medicijnen wat slaperig of minder alert zijn dan anders.
Naar GGD
